Support This Site

The Gospel of Jesus
Scripture Reading
Search APM

What's NEW?

Book Reviews
Apologetics
Arminianism
Covenant Theology
The Christian Walk
Stewardship
T.U.L.I.P.
The Pastor's Study


Creeds/Confessions
WCF Standards

The Reformation
Justification


Historical Theology

The Puritan Era
Puritan Evangelism
Puritan Worship

Puritan Publications
The Puritanboard

 

Puritan Favorites

John Owen

Francis Turretin

William Ames

Christopher Love

Samuel Rutherford

William Perkins

George Gillespie

Jonathan Edwards

Learning Charts

Reformed T-Shirts
Buy  Books Links
Internet Links

 

APM is a ministry of

the RPCGA.

 

Dr. John Owen (1616-1683)
A Display of Arminianism, Part 2

 

CHAPTER 7.

OF ORIGINAL SIN AND THE CORRUPTION OF NATURE.


S.S.

Lib. Arbit.

“By the offense of one judgment came upon all men to condemnation,” Romans 5:18.

“Adam sinned in his own proper person only, and there is no reasonwhy God should impute that sin unto infants,” Boraeus.

 


ENDNOTES:

[xxii]  [1] Joseph. Antiq. Judeo., lib. 15. cap. 11, sect. 6.

[xxiii]  [2] “Infantes sunt simpliees, et stautes in eodem statu in quo Adamus fuit ante lapsum.”—Venat. Theol. re. et me., fol. 2.

[xxiv]  [3] “Nec refert an infantes isti sint fidelium, an ethnicorum liberi, infantium enim, qua infantium, eadem est innocentia.”—Rem. Apol., p. 87.

[xxv]  [4] “Malum culpee non est, quia nasci plane est involuntarium,” etc.—Ibid, p. 84.

[xxvi]  [5] “Imbecillitas membrorum infantilium innocens est, non animus.”—Aug.

[xxvii]  [6] Adamus in propria persona peceavit, et nulla est ratio cur Deus peccatum illud infantibus imputet.”—Bor. in Artic. 31.

[xxviii]  [7] “Contra aequitatem est, ut quis reus agatur propter peccatum non suum, ut vere nocens judicetur, qui quoad propriam suam voluntatem innocens est.”—Rem. Apol., c. 7. p. 84.

[xxix]  [8] An old Saxon word denoting a fence or border.—ED.

[xxx]  [9] “Contra naturam peccati est, ut censeatur peccatum, aut ut proprie in peccatum imputetur, quod propria voluntate commissure non est.”—Rem. Apol., c. 7. p. 84.

[xxxi]  [10] “Omnes eramus unus ille homo.”—Aug.

[xxxii]  [11] “Est voluntarium, voluntate primi originantis, non voluntate contrahentis: ratione naturm, non personm.”—Thom, 1,2., q. 81, a.

[xxxiii]  [12] “Absurdum est ut ex unius inobedientia multi actu inobedientes, facti essent.”—Corr. ad Molin., cap. 7. sect. 8.

[xxxiv]  [13] “Fatemur peccatum Adami, a Deo posse dici imputatum posteris ejus, quatenus Deus posteros Adami eidem malo, cui Adamus per peccatum obnoxium se reddidit, obnoxios nasci voluit; sive quatenus Deus, malum, quod Adamo inflictum erat in poenam, in posteros ejus dimanare et transire permisit.”—Rem. Apol., p. 84.

[xxxv]  [14] “Peccatum itaque originale nec habent pro peccato proprie dicto, quod posteros Adami odio Dei dignos faciat, nec pro malo, quod per modum proprie dictae poenae ab Adamo in posteros dimanet sed pro infirmitate,” etc.—Rem. Apol., fol. 84.

[xxxvi]  [15] Pareeus., ad Rom. 5.

[xxxvii]  [16] “Cure de aeterna morte loquuntur Remonstrantes in hac deAdamo quaestione, non intelligunt mortam illam, quae aeterna pcena sensus—dicitur,” etc.—Rem. Apol., cap. 4. p. 57.

[xxxviii]  [17] “An ullus omnino homo, propter peccatum originis solum damnetur, ac aeternis cruciatibus addicatur, merito dubitari potest: imo nullum ita damnari affirmare non veremur.”—Corv, ad Molin., cap. 9. sect. 5.

[xxxix]  [18] “Verissimum est Arminium docere, perverse dici peccatum originis reum facere mortis.”—Corv, ad Tilen., p. 888.

[xl]  [19] “Perverse dicitur peccatum originis, reum facere mortis, quum peccatum illud poena sit peccati actualis Adami.”—Armin. Resp. ad Quaest. 9. a. 3.

[xli]  [20] “Deus neminem ob solum peccatum originis rejecit.”—Episcop., disp. 9. thes. 2.

[xlii]  [21] “Pro certo statuunt Deum nullos infantes, sine actualibus ac propriis peccatis morientes, aeternis cruciatibus destinare velle, aut jure destinare posse ob peccatum quod vocatur originis.”—Rem. Apol., p. 87.

CHAPTER 8.

OF THE STATE OF ADAM BEFORE
THE FALL, OR OF ORIGINAL RIGHTEOUSNESS.


S. S.

Lib. Arbit.

“So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them,” Genesis 1:27. “Put on the new man, which is renewed in knowledge after the image of him that created him,” Colossians 3:10. “—which after God is created in righteousness and true holiness,” Ephesians 4:24.

“There was in man before the fall an inclination to sinning, though not so vehement and inordinate as now it is,” Armin. “God put upon man a repugnancy to his law,” Gesteranus in the Synod. “Man, by reason of his creation, had an affection to those things that are forbidden by the law,” Corv.

“Lo, this only have I found, that God hath made man upright; but he hath sought out many inventions,” Ecclesiastes 7:29. “By one man sin entered into the world, and death by sin,” Romans 5:12.

“The will of man had never any spiritual endowments,” Rem. Apol.

“Let no man say when he is tempted, I am tempted of God: for God tempteth no man: but every man is tempted when he is drawn away of his own lust,” James 1:13,14.

“It was not fit that man should have a law given him, unless he had a natural inclination to what was forbidden by the law,” Corv.

 


ENDNOTES:

[li]  [1] “Ex ratione creationis homo habebat affectum ad ea quae vetabantur.” — Corv. ad Molin., cap. 6. sect. 1.

[lii]  [2] “Deus homini repugnantiam indidit adversus legem.”—Joh. Gest. In Synod. Confes.

[liii]  [3] “Homo non est idoneus cui lex feratur, quando in eo, ad id quod lege vetatur, non est propensio, ac inclinatio naturalis.”—Corv. ad Molin., cap. 10. sect. 15.

[liv]  [4] “Inclinatio ad peccandum ante lapsum in homine fuit, licet non ita vehemens ac inordinata ut nunc est.”—Armin. ad Artic. Respon.

[lv]  [5] “Justitia originalis instar fraeni fuit, quod preestabat internae concupiscentiae ordinationem.”—Corv. ad Molin., cap. 8. sect. 1.

[lvi]  [6] “In spirituali morte non separantur proprie dona spiritualia a voluntate, quia illa nunquam fuerunt ei insita.”—Rem. Coll. Hag., p. 250.

[lvii]  [7] “Vidi ego zelantem parvulum qui nondum loquebatur, et intuebatur pallidus, amaro aspectu colluctaneum suum.”—Aug.

[lviii]  [8] “Operatio quae simul incipit cum esse rei, est ei ab agente, a quo habet esse, sicut moveri sursum inest igni a generante.”—Alvar., p. 199.

CHAPTER 9.

OF THE DEATH OF CHRIST, AND OF THE EFFICACY OF HIS MERITS.